طلسم نویس شهر فاروج

نگهداری می‌شد، به گرینویل، پنسیلوانیا بازگشت. در آن زمان ۷۸ ساله بود، طلسم نویس هنوز در سلامت کامل و بسیار فعال، و قرار بود ۵ سال دیگر زنده بماند. او تا پایان عمر علاقه خود را به نجوم حفظ کرد و نسبت به احتمال نصب و استفاده از آینه بزرگش خوشبین بود. در سال ۱۹۰۰، در سن ۸۰ سالگی، تصمیم گرفت بار دیگر اروپا بهترین دعانویس شهر را ببیند. هدف اصلی او در این سفر بدون شک نمایشگاه پاریس ۱۹۰۰ بود، جایی که یکی از جاذبه‌های اصلی آن، تلسکوپ عظیمی بود که توسط گوتیه ساخته طلسم نویس شهر فاروج شده بود. این تلسکوپ دارای عدسی شیئی شکستی ۴۹.۲ اینچی بود که به صورت افقی نصب شده بود و بزرگترین تلسکوپ شکستی جادو و طلسمات ساخته شده تا آن زمان بود.

به طرز عجیبی، این تلسکوپ که بسیار مورد توجه قرار گرفته بود نیز هرگز مورد استفاده قرار نگرفت. پس از پایان بهترین دعانویس شهر نمایشگاه، حامیان مالی آن ورشکسته شدند و این دستگاه برچیده و به عنوان قراضه فروخته شد. دکتر پیت با دانش گسترده و توانایی مکالمه‌اش، هم مسافران طلسم نویس کشتی را در مسیر رفت و برگشت به اروپا، هم خوشحال و هم متحیر می‌کرد. آنها حدس می‌زدند که او یک مربی، دانشمند یا سیاستمدار است، اما او همه اینها را انکار می‌کرد و می‌گفت: «نه، من فقط یک بنّا طلسم نویس شهر آشخانه هستم.» دکتر پیت سه سال پس از این سفر زندگی کرد و در ۲۴ مارس ۱۹۰۳ درگذشت.

سلامت و نیروی جسمانی او تا لحظه مرگش هرگز او را ترک نکرد؛ او کمی قبل از آن، مراسم تشییع جنازه‌ای را برگزار کرده بود. به راحتی می‌توان او را به عنوان یک متعصب بی‌ضرر رد کرد، مگر اینکه هر آنچه از او می‌دانیم نشان می‌دهد که اینطور نبوده است. منطقی است که باور کنیم آینه‌های او بیشتر به این امید ساخته شده‌اند تا به این انتظار قطعی که باعث تحریک مطالعه نجوم در جادو و طلسمات مؤسسات دریافت‌کننده آنها شوند. او احتمالاً از دشواری‌های تأسیس چنین تلسکوپ بزرگی در مؤسسه‌ای تازه تأسیس مانند دانشگاه آمریکایی آگاه بود و با رضایت از دعا اینکه سهم خود را انجام داده بود، تنها می‌توانست امیدوار باشد که دیگران نیز دعا الهام بگیرند که همین طلسم نویس شهر اسفراین کار را انجام دهند.

گزارش:— اینکه شرح زیر، توصیف این ساز است که توسط آقای هولکامب ارائه شده است. «تلسکوپی که برای بررسی به کمیته موسسه فرانکلین ارائه شده است از نوع بازتابی است؛ فاصله کانونی آن شش فوت است؛ قطر اسپکولوم سه اینچ و نه دهم است؛ پرتوهای نور فقط یک بار منعکس می‌شوند؛ تصویر تشکیل شده در کانون جادو و طلسمات اسپکولوم توسط یک چشمی نجومی معمولی یا توسط یک عدسی واحد مشاهده می‌شود؛ همچنین دارای یک چشمی برای مشاهده اجرام زمینی است که آنها بهترین دعانویس شهر را به صورت مستقیم نشان می‌دهد. این تلسکوپ از همان ساختار تلسکوپ‌های سر ویلیام هرشل برخوردار است، به این صورت که ناظر پشت خود طلسم نویس شهر بردسکن را به سمت جسم نگه داشته و مستقیماً به سمت اسپکولوم نگاه می‌کند.

این تلسکوپ نسبت به تلسکوپ‌های گریگوری و نیوتنی مزیت دارد، زیرا جسم را طلسم با همان دیافراگم روشن‌تر نشان می‌دهد و هیچ نوری در اثر بازتاب دوم از دست نمی‌رود. قطر اسپکولوم نسبت به طول دستگاه کوچک طلسم نویس شهر خواف است؛ قطر آن هشت اینچ خواهد بود که به دلیل افزایش زیاد نور، برای مشاهده ستارگان بسیار کوچک مزیت زیادی دارد.» قدرت بزرگنمایی مورد استفاده، چهل، نود و دویست و پنجاه است. با احترام پروفسور ای. دی. باخ، به کمیته اجازه داده شد تا عملکرد تلسکوپ بازتابی آقای هولکامب را با تلسکوپ طلسم نویس آکروماتیک پنج فوتی با دیافراگم چهار اینچی ساخت دالند، متعلق به دانشگاه پنسیلوانیا، مقایسه کنند.

این دستگاه همچنین با تلسکوپ آکروماتیک سه طلسم و نیم فوتی ساخت دالند و یک تلسکوپ گرگوری با دیافراگم چهار اینچی که آینه‌های آن اخیراً در لندن صیقل داده شده بود، مقایسه شد. اقامت کوتاه آقای هولکامب در فیلادلفیا، امکان مقایسه آن با تلسکوپ‌های بازتابی در اختیار سایر اعضای کمیته را فراهم نکرد. عصر روز ۱۴ آوریل، کمیته جلسه خود را در محوطه باز جنوب بیمارستان پنسیلوانیا که مدیران آن بیمارستان مؤدبانه اجازه استفاده از آن را به کمیته داده بودند، به طور موقت برگزار کرد. نتایج مقایسه‌ها به شرح زیر بود: ماه، تقریباً کامل، در ارتفاعی بود که به راحتی با بزرگنمایی‌های پایین‌تر ابزارها قابل مشاهده بود: با بزرگنمایی ۳۵۰ در تلسکوپ آکروماتیک پنج فوتی، ماه روشن و کاملاً مشخص به نظر می‌رسید - با همان چشمی، با بزرگنمایی

۴۰۰، جادو و طلسمات در تلسکوپ بازتابی آقای هولکامب، ماه به اندازه کافی روشن و به همان اندازه کاملاً مشخص بود. همین مورد، با این تفاوت که ماه درخشان‌تر بود و میدان دید بسیار بیشتر بود، با استفاده از بزرگترین بزرگنمایی آقای هولکامب، با بزرگنمایی دویست و پنجاه، مشاهده شد. به عنوان نمونه‌ای از عملکرد مقایسه‌ای آنها، مشاهده شد که ظاهر موج‌دار شیب‌های بیرونی دهانه‌های برخی از آتشفشان‌های ظاهراً خاموش ماه، که نشان‌دهنده‌ی رسوب‌های متوالی بهترین دعانویس شهر گدازه است، با قدرت چهارصد در بازتابنده، آشکارتر بود. غوطه‌وری ستاره‌های ۳ و ۴ جوزا با قدرهای ششم و هفتم، در هر لحظه از زمان مشاهده شد.

همین اتفاق عصر روز قبل با ستاره‌ای از قدر هشتم یا نهم رخ داد. با این حال، غوطه‌وری دو ستاره بسیار کوچک، ظاهراً از قدر دهم یا یازدهم، به سختی در تلسکوپ شکستی مشاهده شد، اما در تلسکوپ بازتابی به هیچ وجه قابل مشاهده نبود. مقارنه قطبی زمانی که ماه در بالای تلسکوپ شکستی قرار داشت، بهتر دیده می‌شد، اما در غیاب ماه، به راحتی در هر دو تلسکوپ دیده می‌شد. کاستور به راحتی با بهترین دعانویس شهر توان‌های پایین‌تر هر دو تقسیم می‌شد، اما در مورد این ستاره، و همچنین در مورد سایر ستاره‌های دوتایی و دوتایی، فضای تاریک بین ستاره‌ها در بازتابنده نسبت به شکستی، کمتر توسط پرتوهای پراکنده مختل می‌شد.